Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18451 K.2024/5611

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapsi cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, mahkumiyet kararına dayanak delilin bulunmadığına, sanığa iftira atıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın olay tarihi itibariyle yaşı küçük olan katılan ...'a, sahibi olduğu bakkal dükkanı içerisinde birden fazla kez istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın yaşı küçük katılanı bakkalın arka tarafında bulanan odaya götürmek suretiyle istismarda bulunduğu ve bu şekilde yaşı küçük katılanı istismar olayı haricinde hürriyetinden yoksun bıraktığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'un aşamalarda alınan ifadesinde istikrarlı olarak, sanığın işlettiği bakkal dükkanında üç kez istismara uğradığını beyan ettiği, katılanın anlatımlarına göre bunların ikisinde sanığın üzerine atılı suçu istismar eylemi ile sınırlı olarak işlediğinin kabul edilmesinin gerektiği,

fakat sanığın katılanı bakkalın arka odasına götürerek burada istismarda bulunduğu sanığın oğlunun olay yerine gelmesi üzerine eylemine son verdiği oğlu olay yerinden ayrıldıktan sonra gitmek isteyen katılanı kolundan tutarak gitmesini engellemeye çalıştığı olayda eylemi cebir kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı ve bu nedenlerle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin suçun basit halinden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarih, 2020/186 Esas, 2021/289 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu