Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1846 K.2024/6944

Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı, bu haliyle sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik (uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan re'sen) sanık ve müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın samimi olarak beyanda bulunduğuna, kararın usul ve kanun gereği yerinde olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği, ele geçirilen bonzai maddesini kullanmak için bulundurduğuna, söz konusu maddeyi satmadığına, tanık beyanını kabul etmediğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Dava konusu olay; olay gecesi kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın üzerinde suça konu uyuşturucu maddelerin ve hassas terazinin ele geçirildiği, ayrıca sanığın kan ve idrar örneklerinde yapılan incelemede uyuşturucu maddeye rastlandığı iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçlarını işlediği kabul edilerek atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ve müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve müdafinin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan kurulan hüküm yönünden

1. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporu, sanıktan alınan kan ve idrar örneklerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen rapor, sanığın savunmaları arasındaki çelişkiler, tanık S.'nin savunmayı doğrulamayan ifadesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, suça konu uyuşturucu maddeleri aldığını ifade ettiği V. C. Ç. ve Y. C.

K. haklarında dava açılarak mahkum olduklarına ilişkin bir kaydın dava dosyasında bulunmadığı; bu kişiler hakkında sanığın beyanları üzerine dava açılıp mahkûm olmaları halinde, 5237 sayılı Kanun'un etkin pişmanlıkla ilgili 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması amacıyla yargılamanın yenilenmesinin imkan dahilinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

3. Sanığın savunmaları, tanık beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitliliği ile hazırlanış şekli, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ve müdafinin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretinden kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/3397 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi