Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18765 K.2025/9022

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2023/414 Esas, 2024/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54, 58... . maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ve 10.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/609 Esas, 2024/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen hükmün usul ve kanuna aykırı olduğu; isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığı; delillerin hatalı değerlendirildiği; sanığın eyleminin ‘kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma’ suçunu oluşturduğu; ‘şüpheden sanık yararlanır’ ilkesinin gözetilmesi gerektiği; mahkûmiyete yeterli delilin bulunmadığı ve bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği; ayrıca temel cezanın hukuka aykırı şekilde alt sınırın üzerinde belirlendiği hususlarına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; kolluk görevlilerinin istihbarî çalışmaları kapsamında, sanık ...’ın elinde bulundurduğu uyuşturucu maddeyi piyasaya süreceğine dair bilgi edinilmesi üzerine sanık hakkında araştırma yapıldığı, sanığın ****** plakalı aracı kiraladığının tespit edilerek fiziki takibe başlandığı, söz konusu aracın cadde üzerinde görülmesi üzerine kontrol amacıyla yanına gidildiğinde sanığın kaçmaya başladığı, kaçarken çalılıklar arasına bir poşet bıraktığının görüldüğü, poşetin kontrol edilmesi üzerine poşete sarılı hâlde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği,

kovalamaca sonucunda sanığın yakalandığı ve araçta yapılan aramada hassas terazinin bulunduğu; bu suretle sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda.

İhbar tutanağı, fiziki takip, sanığın kovalamaca sonucu yakalanması, yakalandığı esnada kolluk görevlilerine direnç göstermesi, sanığın kaçarken çalılıklar arasında ele geçirilen uyuşturucu maddeleri saklamış olması, uyuşturucu maddenin miktarının kullanma sınırının üzerinde olması, cinsi ve miktarı, uzmanlık raporu, parmak izi inceleme raporu, sanığın beyanları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suçun sübut bulduğuna dair İlk Derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve sanık ve müdafinin, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığını gösterir herhangi bir somut emarenin dosya kapsamında bulunmadığına, sanığın eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğuna ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/609 Esas, 2024/335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi, Hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmından "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereği sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" ibaresinin çıkartılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,