Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19989 K.2024/7653

Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi uyarınca, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b), (e) ve (f) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının kaldırılmasına, sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b), (e) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. 2.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin belirtilmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'ın, öz kızı olan 15 yaşından küçük mağdur ...'yı, diğer sanık ... ile imam nikahlı evlendirmek istediği, olay tarihinde mağdur ve müşteki annesinin yaşadığı eve geldiği, mağduru saçından sürükleyerek kapının önünde bekleyen araca zorla bindirmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkin şüpheden uzak somut ve inandırıcı bir delile ulaşılamadığından bahisle ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince; "...Olay tarihinde sanıklar ... ve ... dairemizce tanık olarak dinlenen ...'in yanında işçi olarak çalıştıkları ve arkadaş oldukları, olay tarihinde sanık ...'ın öz kızı olan mağdure ... diğer sanık ... ile evlendirmek istediği için alkollü bir şekilde mağdurenin annesi ile birlikte yaşadığı eve geldikleri, olay yerinde tanıklar Ş. ve S.S.'nin de karıştığı şekilde arbede çıkarttıkları, sanıkların cebir kullanarak gelmek istemeyen mağdurenin saçından sürükleyip zorla kapı önünde bulunan araca bindirdikleri, aracın hareket ettiği,

sonrasında aracı kullanan tanık ...'in sanıklar ile konuştuğu, mağdurenin zorla götürülmek istendiğini anlaması üzerine de sanıklarında kabul etmesi ile birlikte polis merkezine gittikleri ve burada mağdureyi teslim ettikleri..." şeklindeki gerekçeyle sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte cebir kullanarak, cinsel amaçla, mağdur çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, karar verilmesi gerekmiştir.

B.Sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

1.Dava dosyası içeriği, mağdur ve müşteki anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... müdafiinin, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle ... hapis cezasında teşdit uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin belirtilmediğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 9.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi