Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20716 K.2024/8664

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan cezalandırılması 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul(kapatılan) 64.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/523 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan suçundan 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/16111 Esas, 2021/20961 Karar sayılı kararı ile davaya ve hükme ... oluşturan soruşturma evrakının aslının veya onaylı suretinin denetime olanak sağlayacak şekilde getirtilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre. İstanbul

40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/494 Esas, 2023/666 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan suçundan 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle kolluk görevlileri tarafından yakalandığı sırada kardeşi olan mağdur ...'nın kimlik bilgilerini kullanması üzerine mağdur hakkında İstanbul 71. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan İstanbul

15. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/580 Esas sayılı dosyası) 2014/1198 Esas, 2014/523 Karar sayılı dosyasında hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına sebebiyet verdiği, Mahkemece yapılan araştırma sonucu gerçek kimliğinin ortaya çıktığı, bu suretle sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, sanığın savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur beyanı, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR