Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20993 K.2024/7200

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 22.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Antalya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararının sanık ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 26.09.2023 tarihli ve 2020/10157 Esas, 2023/6627 Karar sayılı kararı ile; "...B.

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden. 1. Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, cebir ve tehdit kullanarak araca bindirdiği katılana yönelik cinsel amaç taşıdığına ilişkin cinsel bir ifadesinin yada davranışının bulunmadığı, sadece katılan ile konuşma niyetiyle katılanın hürriyetini kısıtladığı anlaşılmakla mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen cezada aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca bir kat artırım yapılması gerekirken yarı oranda artırım yapılarak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası Antalya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2024 tarih ve 2023/1045 Esas, 2024/524 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ile mağdurun internet üzerinden tanışıp bir süre arkadaşlık yapıp ayrıldıkları, olay tarihinde mağdurun okulunun önüne gelen sanığın, tehdit ve cebir kullanarak mağduru zorla araca bindirip götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya