Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2208 K.2024/6382

Başsavcılığının 10.02.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. B. Diyarbakır

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. C.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 28.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının bulunmadığına, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hüküm kurulduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Kolluk tarafından sanığın İstanbul ilinden uyuşturucu madde getireceği yönünde istihbari bilgiler elde edilmesi üzerine İstanbul-Diyarbakır seferi gerçekleştiren otobüsün yolcularının tamamı indikten ve otobüs terminalden çıktıktan sonra tekrar durduğu, sanığın bir ticari aracın yolcu koltuğuna binmesinin ardından kesintisiz fiziki takiple durdurularak muhafaza altına alındığı olayda, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında verilen arama ve el koyma emrine istinaden yapılan aramada; sanığın iç çamaşırında gizlenmiş vaziyette 2 parça halinde uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Uzmanlık raporu ile ele geçirilen uyuşturucu maddenin %12 oranında kokain içerdiği tespit edilmiştir. Sanığın soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi İstanbul ilinden tanımadığı bir torbacıdan sakinleştirici olduğunu zannederek satın aldığını, uyuşturucu madde olduğunu sonradan anladığını; yargılama aşamasında ise kullanıcı olduğunu beyan ettiği, idrar örneğinde uyuşturucu madde tespit edilmediği anlaşılmıştır. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü.

Sanığın İstanbul'dan Diyarbakır'a uyuşturucu madde getireceğine ilişkin istihbari bilgi, ele geçen uyuşturucu maddeyi iç çamaşırına saklaması, idrarında uyuşturucu tespit edilemeyen sanığın kullanım sınırı üzerindeki madde için yapmış olduğu kullanım savunması inandırıcılıktan uzak bulunarak atılı suçtan cezalandırılmasına, adli sicil kaydı itibariyle sabıkalı geçmişi, suça eğilimli kişiliği ve fiil ceza oranı gözetilerek takdiri indirime dair hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü. İlk Derece Mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı gerekçesi ile hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/1918 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi