Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22283 K.2025/280

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2007 tarihli ve 2006/496 Esas, 2007/249 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Sanığın, temyiz dilekçesi içeriğine göre istemin eski hale getirme talebini içerdiği,

eski hale getirme istemi hususunda karar verme yetkisinin 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanunu’nun 34/2, 231/2 ve 232/6.maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvurunun yapılacağı merci, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir tereddüte yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık aynı Kanun'un 40.maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacağında bir kuşku olmadığı dikkate alındığında,

28.03.2007 tarihli mahukmiyet hükümde başvurulabilecek kanun yolu, süresi ve merci gösterilen kanun yoluna başvuru şeklinin belirtilmediği, ayrıca sanık ve sanık müdafiine yüze karşı tefhim edilen gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ parçalarının dosya arasında bulunmadığı görülmekle, bu haliyle Mahkemesince yapılan kesinleştirme işleminin usulsüz olduğu belirlenmiş ise de.

Cumhuriyet savcısı tarafından hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda değerlendirme yapılması hakkındaki talebine ilişkin mahkemesince verilen 07.05.2012 tarihli Ek kararın 14.05.2012 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, bu karara karşı kanun yoluna başvurmadığı ayrıca hükmün 01.05.2013 tarihinde infaz edildiği,

bu hali ile sanığın karardan en son bu tarihte haberdar olduğu halde temyiz etmediği ve yaklaşık 10 yılı geçkin süreden sonra eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.06.2024 tarihinde temyiz eden sanığın haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,