Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22298 K.2024/9383

Sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mağdur ...'ın 01.04.2024 tarihli dilekçe ile sanıklar hakkındaki şikayetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, dosyada katılan sıfatı bulunmadığı, mağdur ... vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.03.2014 tarihli İddianamesi ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2-Elazığ 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları olduğu kabul edilerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine, karar verilmiştir. 3-Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 11.10.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin "hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmadığı, bağımsız suç olup ... içtima hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığı, bu sebeple kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarında ayrı ayrı hükümler kurulması gerektiği" yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4-Bozma ilamı üzerine, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2024 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası; hukuki alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası; hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Mağdur ... vekilinin temyiz istemi; mağdur lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine, ilişkindir. 2.Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemi; suçların sübutuna, suçların unsurlarının oluşmadığına, mağdurun beyanının tutarlı olmadığına, beraat kararları verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdur ... ile tanık A.D.'nin maden şirketinin ortakları oldukları, tanık A.D.'nin şirketin kar payından kendisine düşen %50 oranına sanık ...'u ortak ettiği, ancak mağdurun bu hususu kabul etmediği, şirketin kapatılması üzerine elde kalan madenlerin satışından hesaplanan 20.000.00'er TL kar ücretinin olaydan önce mağdur ..., tanık A.D. ve sanık ... arasında paylaşılması konusunda anlaştıkları, ancak mağdurun kalan maden miktarının tanık A.D.'nin ve sanık ...'in kendisine söylediği miktardan daha az olduğunu tespit etmesi üzerine, 20.000,00'er TL kar ücretini sanık ...'e vermediği,

olay günü sanık ...'in akrabası olan temyiz dışı sanık ...

Bıçak'ın mal alma konusunda görüşmek için mağduru ofisine davet etmesi üzerine mağdurun ofise gittiği, sanık ...'in babası olan sanık ... ve sanık ...'in mağdura sinkaflı küfürler ederek elleriyle darp edip senet imzalamasını istedikleri, sanık ...'in belinden silah çıkartıp mağdura doğrulttuğu, mağduru öldürmekle tehdit ettikleri, sanık ...'in tanık A.D.'yi arayarak olay yerine çağırdığı, tanık A.D.'nin ve tanık M.D.'nin olay yerine gittikleri, sanık ...'in mağdurun kafasına silahın kabzesiyle vurduğu, mağdurun 18.000,00 TL değerindeki senedi imzaladığı,

mağdurun ofisten çıkarak Emniyet Birimine gidip durumu ihbar ettiği, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik mağdur ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde.

Mağdur ...'ın 01.04.2024 tarihli dilekçe ile sanıklar hakkındaki şikayetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, mağdurun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının olmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde. 1.Mahkeme tarafından bozma gereğinin yerine getirilmiş olması karşısında, temyize konu karar, eylemli uyma sonucu kurulan yeni hüküm olarak kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

2.Mağdur ...'ın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanını destekleyen, tanık A.D.'nin soruşturma aşamasında 22.11.2013 tarihinde alınan ve Mahkeme huzurunda da tekrar ettiği beyanı, Adli Muayene Rapor'u, senet yağmasına konu olan senedin ele geçirilmesi, ayrıca sanıkların tevil içerikli savunmaları ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, Mahkeme'nin, suçların vasfına ve sübutlarına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddedilmiştir.

4.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma ilamından önce verilen kararda sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediği, bu sebeple ayrı ayrı toplam cezalarının 5 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası; hukuki alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası;

hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan ise 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik mağdur ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde. Gerekçe bölümünün (A.) bendinde açıklanan nedenlerle, mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde. Gerekçe bölümünün (4.) numaralı bendinde açıklanan nedenle Elazığ

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2024 tarihli ve 2023/957 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında sonuç cezaların belirlendiği (C-3.) numaralı paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı hükmolunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis;