Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22223 K.2025/3885

Gaziantep

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/650 Esas, 2020/856 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 11.11.2020 tarihinde kesinleşmesine müteakip hükümlünün denetim süresi içerisinde 23.12.2020 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hüküm, Gaziantep

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/478 Esas, 2023/641 Karar sayılı kararıyla aynen açıklanarak, hükümlünün 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara karşı yapılan itirazın Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ve 2023/785 Değişik İş sayılı kararıyla kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/2415 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67204 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67204 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "1- Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2020 tarihli ve 2020/650 Esas, 2020/856 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11/11/2020 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde Gaziantep

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2023 tarihli ve 2022/1179 Esas, 2023/239 sayılı kararına konu kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, 2- Kabule göre de, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması,

gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, seri muhakeme usulüne göre Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen talepname doğrultusunda Gaziantep

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2020 tarihli kararıyla hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 11.11.2020 tarihinde kesinleşmesine müteakip hükümlünün denetim süresi içerisinde 23.12.2020 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hüküm, Gaziantep

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli kararıyla aynen açıklanarak, hükümlünün 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği belirlenmekle, hükümlü hakkında seri muhakeme usulü uygulanmak suretiyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 11.11.2020 tarihinde kesinleşmesine müteakip beş yıllık denetim süresi içerisinde 23.12.2020 tarihinde suç işlediği anlaşılan hükümlü hakkında verilen hüküm,

21.09.2023 tarihli karar ile aynen açıklanarak yeni bir hüküm kurulduğu, açıklanan bu hükmün 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi kapsamında bir hüküm niteliğinde ve tabi olduğu kanun yolunun istinaf kanun yolu olduğu anlaşılmıştır. Hüküm ve kararların tabi olduğu denetim yolu kanunla belirlenebilecek olup, tarafların iradesine tabi değildir.

Bu itibarla, istinaf kanun yoluna tabi olan bir hükmün itiraz mercii Ağır Ceza Mahkemesi'nce değerlendirilip yazılı şekilde verilen karar hukuken geçersizdir.

Açıklanan gerekçelerle, 21.09.2023 tarihli kararın olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince olağan kanun yolu istinaf incelemesine tabi olduğu, hükümlü müdafinin 21.09.2023 tarihli dilekçesinin istinaf dilekçesi niteliğinde olduğu dolayısıyla Gaziantep

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek; olağan kanun yolları tüketilmediğinden henüz kesinleşmeyen 21.09.2023 tarihli kararın, 5271 sayılı Kanun’un 272 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR