KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/22646 E., 2026/2138 K.
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/112 Esas, 2024/136 Karar
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
584 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2023 tarih ve 2022/292 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 01.02.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olayın vehameti göz önüne alındığında üst sınırdan ceza tayini yapılmamasına ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Tebliğnamede suç tarihi 24.03.2022 olarak belirtilmiş ise de, 19.03.2022 olan suç tarihinin yanlış yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, mağduru silahla yaraladıktan sonra silah doğrultup kolundan tutar vaziyette sokağa yönlendirdiği ve zorla araca bindirerek ormana götürdüğü, yolculuk esnasında mağdurun telefonunu aldığı ve bu suretle sanığın cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, Adli Tıp Kurumu Raporu, müşteki beyanları, tanık anlatımları, sanığın savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,
sanığın, suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan müştekiyi cebir ve tehdit kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulünde, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın belirlenmesinde, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olması nedeniyle katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,
katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi
25. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/136 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Sanığın, resmi nikahlı eşi olan mağduru silahla yaraladıktan sonra silah doğrultarak zorla araca bindirip ormana götürdüğü ve telefonunu aldığı, bu suretle cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı kabul edilmiştir. İlk derece mahkumiyet hükmüne karşı katılan kurum (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı) vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; vekil üst sınırdan ceza verilmemesi ve vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz etmiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Karar; temel cezanın belirlenmesinde TCK 61/1'deki kriterler ile TCK 3/1'deki orantılılık ilkesinin gözetildiği ve takdirin isabetli olduğu; Bakanlığın davaya katılmasının Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma göreviyle yüklenen bir kamu görevi olması nedeniyle katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin isabetli olduğu ilkelerini uygular. Metinde TCK 109/2, 109/3-e, 53, 58, 61/1, 3/1; usul yönünden CMK 289/1, 302/1, 304/1. maddeler anılmıştır.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Katılan kurum vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Kamu görevi kapsamında davaya katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmaktadır; ayrıca temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi mahkemenin takdirinde olup, katılan tarafın üst sınır talebi tek başına bozma nedeni oluşturmamaktadır. Eş bakımından işlenen fiillerde nitelikli hal (TCK 109/3-e) uygulaması gözetilmelidir.