Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22655 K.2025/6319

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, vekalet ücretine hasren yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/410 Esas, 2021/1249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi gereğince ret kararı verilmiş; karar, sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2022/149 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık müdafinin davanın reddine ilişkin hükmü vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz ettiği belirlenerek inceleme yapılmıştır. Dairemizin 18.06.2025 tarihli ve 2025/2983 Esas, 2025/4926 Karar sayılı kararında da izah edildiği üzere; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi halinde ise sanık lehine bu ücrete hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2022/149 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,