Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22801 K.2024/8348

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Mudanya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir. 3.Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8).

Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün; "...5271 sayılı CMK.nın 217. maddesinde hakimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere dayandırabileceği hususunun düzenlenmesi karşısında, her ne kadar aynı Kanunun 236. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde, "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulan çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir." ifadesine yer verilmiş ise de,

ilk derece mahkemesince maddi gerçeğin aydınlatılması açısından zorunlu olduğu durumlarda mağdurenin tekrar dinlenebileceği nazara alınıp, aynı zamanda olayın tek tanığı konumundaki mağdurenin 5271 sayılı CMK.nın 210/1. ve 236/2. maddeleri gereğince temin edilerek ayrıntılı ifadesinin alınması,

mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında geçen ve sanığın kullandığı araçta bulunduğunu iddia ettiği ... isimli şahsın açık kimliği tespit edildikten sonra tanık sıfatıyla beyanının alınması ve olay tarihinde kayıp olarak aranan mağdurenin kolluk kuvvetleri tarafından araştırıldığı sırada taksi durağında çalışan ve soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak beyanına başvurulan ... isimli şahsın tanık sıfatıyla duruşmada dinlenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,..." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle

bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarih ve 2022/1041 Esas, 2024/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, haksız olarak ceza tayin edildiğine, asılsız ifadelere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, 18 yaşından küçük mağduru arabaya bindirip Mudanya ilçesine götürdüğü, kullanılmayan bir eve kilitleyerek hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdure arasında ... ilişkisi olup olay günü sanığın,18 yaşını tamamlamamış olan mağdureyi rızasıyla aracına bindirdiği ve mağdurun iki gün süreyle sanıkla birlikte kaldığı olayda sanığın eyleminin cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın ve mağdurenin ailesi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin 18 yaşından küçük mağdureyi yanında tutmak suretiyle 5237 sayılı Kanun' un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle.... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ... basit yargılama usulü uygulanmaz." bölümündeki "Hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "Lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "Hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "Hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR