Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23118 K.2025/397

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmüne dair gerekçeli kararın tebliğ tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35/3. maddesinde belirtilen "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." düzenlemesi gereğince okunup anlatılmak sureti ile tebliğ edilmesi gerekirken, dosya içerisinde yer alan 21.04.2016 tarihli tebliğ - tebellüğ belgesine göre "okumak- almak" suretiyle usulsüz olarak tebliğ edilmiş ise de;

daha sonra sanığın talebi üzerine 06.10.2021 tarihinde, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine uygun olacak şekilde, 06.10.2021 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın, ilk derece mahkemesi kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra,

16.12.2022 tarihinde kanun yararına bozma şeklindeki başvurusu ile 15.04.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,