Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23532 K.2024/9200

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sason Cumhuriyet Başsavcılığının 01.01.2016 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve suça konu eşyaların müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararı sanık tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.12.2023 tarihli ilamıyla; "sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulandığı" şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.02.2016 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Akabinde; Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2024 tarihli ve 2024/57 Esas, 2024/63 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığına ve meraktan dolayı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay; sanığın evinde bilirkişi raporlarına göre 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olan patlayıcı madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. B. Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; 16.03.2015 tarihli olay tutanağı, 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporları ve sanığın ikrarı dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı, bozma ilamı, 16.03.2015 tarihli olay tutanağı, 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporları ile sanığın ikrarı birlikte dikkate alındığında; yüklenen suçun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2024 tarihli ve 2024/57 Esas, 2024/63 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,