Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23738 K.2025/2753

Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/442 Esas, 2023/864 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 23.05.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2023/31144 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96251 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96251 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olmayan 6136 sayılı Kanun'un 12/1. maddesi uyarınca Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2023 tarihli ve 2023/112 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Cizre

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2023 tarihli ve 2023/20 esas sayılı dosyasında tensip zaptı ile sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu ve Silopi Asliye Ceza Mahkemesinin yargılama yapmakla görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesini müteakip, görevsizlik kararı ile gönderilen dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda Silopi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2023 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın mahkumiyetine konu suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251. maddesi uyarınca seri muhakeme usulüne tabi olduğu, bu durumda sanığın lehine olan seri yargılama usulünün uygulanması gerektiği cihetle, kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. Seri muhakeme usulü, 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi yeniden düzenlenerek ceza muhakemesi sistemimize girmiştir. Yine aynı Kanun'un 31. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5/1-d maddesinde de “1.1.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükmü bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü … uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

2. Anayasa Mahkemesi, 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un geçici 5/1-d maddesinde yer alan 01.01.2020 tarihinde kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanmayacağına dair hükmü iptal etmiş ve 01.01.2020 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi "Cumhuriyet savcısı, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında tespit edeceği temel cezadan ve koşulları bulunduğu takdirde zincirleme suça ilişkin hükümler uygulandıktan sonra belirlenen cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler." şeklinde düzenlenmiştir.

4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlü ...'nın üzerine atılı suçun seri muhakeme usulüne tabi olduğu belirlenmiş ve hükümlünün lehine olan seri muhakeme usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle, Mahkemece durma kararı verilerek seri muhakeme usulü gereklerinin yerine getirilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR