Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2377 K.2024/4839

Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından birleştirme talepli olarak 08.02.2019 tarihli iddianame düzenlendiği, İzmir

23. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ve 2019/266 Esas, 2019/32 Karar sayılı kararı ile dosyanın aynı mahkemenin 2018/88 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak sanık hakkında 08.02.2019 tarihli iddianame ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretinden açılan dava ile ilgili herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın uyuşturucu maddeleri ticari maksatlı bulundurduğuna dair somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, arama kararının usule aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Dava konusu olay; haklarında ayrı yargılama dosyaları bulunan tanıkların, uyuşturucu maddeyi sanık ...'tan temin ettiklerini ifade etmeleri üzerine, sanık hakkında yürütülen çalışmalar sırasında, polis ekiplerini gören sanığın araçla kaçmaya çalıştığı, bu sırada aracın camından daha sonra uyuşturucu madde olduğu tespit edilen maddeleri dışarı attığı, alınan uzmanlık raporuna göre, ele geçirilen maddelerin metamfetamin ve THC ihtiva eden hint keneviri parçaları olduğunun belirlendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Kolluk tarafından düzenlenen 20.08.2018 tarihli olay ve muhafaza altına alma tutanağına göre, yaşanan kovalamaca sırasında sanığın uyuşturucu maddeyi aracın camından atması üzerine suça konu maddenin ele geçirildiği, sanığa yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116 ncı maddesi anlamında bir arama işleminin yapılmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin arama işleminin usule aykırı olduğuna dair temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin saklandığı veya imal edildiği yerlerin tespitine ilişkin açık bir ifadesinin bulunmadığı görülmekle, Mahkemece sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

3. Sanığın savunmaları, tanık beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitliliği ile hazırlanış şekli, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/33 Esas, 2021/312 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir