Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24060 K.2025/711

Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2024/1185 Esas, 2024/824 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“ temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.07.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak başkan ... ve üye ...'ın karşı oyları ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 23.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE İlk derece mahkemesince ,sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b ve 62 . maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği, katılan vekili ve sanık müdafinin kararı istinaf etmesi üzerine bölge adliye mahkemesince duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında yeniden yargılama yapılıp, sanığa ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 109/5 ve 62 . maddeleri uyarınca yine 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği,

sanık müdafinin kararı temyiz ettiği bölge adliye mahkemesince 03.09.2024 tarihli ek karar ile sanık müdafinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b ve 296/1. maddeleri uyarınca reddine karar verdiği, Bölge adliye mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle iddianamede gösterilmeyen ve ilk derece mahkemesince değerlendirilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 109/5. maddesinin olayda oluştuğu kanaati ile sanığın cezasının yarı oranda artırılmasına karar verildiği, her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından verilen hapis cezası arttırılmamış ve ceza kesinlik sınırında kalmış ise de;

sanık hakkında suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hali olan 5237 Sayılı Kanun'un 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle daha ağır cezaya hükmedildiği ve sanığın aleyhine bir durumun oluştuğu ve infaza bu hükmün esas alınacağı gözetildiğinde sayın çoğunluğun görüşüne itibar edilmesi halinde bölge adliye mahkemesi tarafından ihdas halinden bu yeni hükmün üst mercii tarafından incelenemeyeceği ve sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edileceği yine Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan sanığın hak arama hürriyetinin elinden alınacağını düşüncesinde olduğumdan,

dava dosyasının esasına ilişkin inceleme yapılması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun, bölge adliye mahkemesince, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının incelenmeyeceği ve bu hususta verilen ek kararın onanmasına ilişkin karara katılmıyorum.

23.01.2025 KARŞI OY GEREKÇESİ İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3, b ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği,