Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24244 K.2025/3812

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı 1. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/99 Esas ve 2014/648 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, haksız tahrik hükümleri de uygulanmak suretiyle, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 2019/6245 Esas, 2022/4100 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın hangi mağdura yönelik eyleminin cezalandırıldığının belli olmadığı, mağdurların olay tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve sanığın mağdura yönelik eylemini, yaşı nedeni ile davası ayrı yürütülen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ............... ile birlikte işlediği sabit olmasına rağmen, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediği ve somut olayda sanığın haksız tahrik hükümlerinden yararlanamayacağı" gerekçesi ile kararın, 1412 sayılı kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası da dikkate alınmak suretiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Diyarbakır

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 gün ve 2022/745 Esas, 2022/1209 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı, silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a,b,f, 62, 53 maddeleri gereğince, mağdur sayısınca 2 kez, 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık ve müdafii tarafından ikinci kez temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 2023/4103 Esas, 2024/594 Karar sayılı kararı ile, "a.Sanığın cezalandırılması talebini içeren iddianamede ve 10.10.2022 tarihli celsede sanığın yüzüne karşı verilen mütalaada, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi yer almadığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan yasa maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b.Bozma öncesi, sanığın atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın, sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddenin son fıkrası gereği kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın atılı suçtan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, ilamının aksine aleyhe temyiz yasağına aykırı şekilde davranılması, hususlarının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada.

Diyarbakır 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03/07/2024 tarihli, 2024/459 Esas, 2024/1085 Karar sayılı kararı ile, sanığın, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a,b,f 62, 53 ve 1412 sayılı Kanun'un 326-son maddeleri gereğince, mağdur sayısınca 2 kez, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri 1. Atılı suçu işlemeyen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2. Aksi kanaat halinde zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, olay tarihinde, temyiz dışı sanık ................ ve suça sürüklenen çocuk .............. ile birlikte, ...............'ın telefonunun çalınmasından dolayı şüphe ettikleri yaşı küçük mağdurları, babasına ait çiftlik evine götürdükleri, burada hırsızlık suçunu itiraf ettirmek amacı ile darp ettikleri ve köpeği üstlerine salarak köpeği silah olarak kullanmak suretiyle tehdit ettikleri, bu süre zarfında da mağdurları alıkoydukları iddiasına ilişkin olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın düzeltilen neden dışında doğru biçimde belirlendiği, mağdurların beyanı, sanık savunması, mağdurların yaralandıklarını gösterir doktor raporları itibariyle, sanığın, atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3 ve 67 inci maddeleri gereğince, atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 15, olağan üstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olması karşısında, dava zamanaşımın da dolmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.İlk bozma ilamı öncesi, sanığın atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın, sadece sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddenin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeni ile hükmolunan sonuç cezaların, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın atılı suçtan, mağdur sayısınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de; bu aykırılığın düzeltilmesi 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesi uyarınca mümkün görülerek Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün 2. bendinde açıklanan nedenle, Diyarbakır 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2024 tarihli, 2024/459 Esas, 2024/1085 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün 1 no'lu fıkrasının 4. bendi hükümden çıkarılarak,