Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24512 K.2025/1112

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, onama kararı ile itirazın kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının işlemeyeceği dikkate alınarak, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümde, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağından bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesine ilişkindir.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/315 Esas, 2012/532 Karar sayılı kararında esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/197 Esas, 2007/252 Karar sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/18158 Esas, 2022/2562 Karar sayılı kararıyla bozulmasına ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında itiraza konu dava dosyasında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/9602 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli ve 2016/41 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararında sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümden (8) numaralı fıkranın çıkartılarak yerine "Sanığın Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2012 tarihli ve 2009/315 Esas, 2012/532 Karar sayılı 15.09.2014 tarihinde kesinleşen kararı ile mükerrir olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,