Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25807 K.2025/3481

Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde, Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2019 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1, 293, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 09.09.2019 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 22.10.2024 tarihli ve 2024/9100 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/110693 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 293. maddesi gereğince 5/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 ay hapis cezası yerine 2 ay hapis cezasına, bu cezadan da aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 25 gün hapis cezası yerine 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Karar tarihinde Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olup SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı verilen karara ilişkin duruşma tutanağının bir örneğinin hükümlüye verilmediği, bu durumda kanun yolu başvuru süresinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağı, gerekçeli kararın sanığa tebliğ de edilmediği ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu sebeple hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272. vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR