Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/26226 K.2025/3915

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2015 tarihli ve 2015/122 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesi tarafından verilen 14.05.2024 tarihli ve 2021/9822 Esas, 2024/4453 Karar sayılı karar ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105/1-2 cümlesinde düzenlenen cinsel taciz ve 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5 maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturacağından bahisle bozulmasına karar verilmistir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/1, 109/3-f, 109/5, ve 53/1, 2, 3. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Dava konusu hürriyeti yoksun kılma suçunun zamanaşımına uğradığına, mağdure...'in beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden kararın verilmiş olduğuna, sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle mahkumiyetinin kaldırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; olay tarihinde sanığın daha önce tanıştığı mağdure...'e, kaybolan ablası ...'ı aracıyla bulmaya yardımcı olacağını söylemesi üzerine rızası dahilinde mağdure ile sanığın bir süre ...'ı aradığı, ardından sanıkla mağdure ormanlık alana gelerek, sanığın mağdureye araçtan inmesini söylediği ve mağdure araçtan indikten sonra cinsel ilişki teklif ettiği, kabul etmeyince bırakıp gittiği, mağdurenin de evine döndüğü şeklinde gerçekleştiği anlaşılan eyleme ilişkin olarak.

Olay tarihinde 15-18 yaş aralığında olan mağdureyi ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen olağan zamanaşımı süresinin aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıl olduğu göz önüne alındığında, bu sürenin ilk savunma tarihi olan 23.06.2015'den hüküm tarihine kadar dolduğundan bu yönüyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

III-KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/341 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,