Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/26438 K.2026/1003

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.09.2023 tarihli ve 2021/3920 Esas, 2023/5707 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı sonrasında, Bursa

45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/159 Karar sayılı kararında, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davanın değişen ve dönüşen suç vasfı dolayısıyla sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, sanık hakkındaki şikâyetten vazgeçme nedeni ile davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Düşme kararının hukuka aykırı olduğuna, bozma kararına uyulmasına rağmen düşme kararının mahiyeti değiştirilerek usul ve kanuna aykırı olarak düşme kararı verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, diğer suç yönünden beraat kararı verilmesine rağmen vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın 14 yaşındaki mağdure ile Facebook üzerinden tanışıp arkadaş olduktan sonra mağdureyi ve yaşı küçük yeğenini arabasına alıp sakin bir yere gittikleri, araç içinde arka koltuğa geçerek sanığın mağdureyi öptüğü, sarıldığı, pantolonunun fermuarını indirmesinin ardından emniyet güçlerine ait ekip arabasının geldiği iddiasına ilişkin olarak, İddia edilen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun şikâyete tabi olduğu,

şikâyet yokluğu halinde de kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki kabulde ve sanığın eylemine ilişkin mağdurların şikâyetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeni ile düşmesine karar verilmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle;

suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve miktarı nazara alınarak uyuşturucu madde ticaretine ilişkin kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Aynı dava dosyası üzerinden birlikte yapılan yargılama sonunda sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan düşme kararı verilmesi nazara alındığında yargılamanın ve avukatlık hizmetinin bölünememesi nedeniyle sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden kararda bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/318 Esas, 2024/49 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sivas