Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2909 K.2025/1653

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2013/588 Esas, 2013/574 Karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hükümlü hakkında yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ve 2013/588 Esas, 2013/574 Karar sayılı ek kararı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olmakla birlikte ilk mahkumiyet hükmünün daha önce Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.04.2015 tarihli ve 2015/661 Esas, 2015/4653 Karar sayılı ilamı ile temyiz yolu incelemesinden geçerek kesinleştiği görülmekle kanun yolu incelemesinin temyiz olduğu, bu nedenle memnu hakların iadesi talebinin Tebliğnameye aykırı olarak Dairemizce değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ila 326'ncı maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2013 tarihli İddianamesi ile hükümlü hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 5. Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/588 Esas, 2013/574 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. Hüküm Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.04.2015 tarihli ve 2015/661 Esas, 2015/4653 Karar sayılı ilamı ile 16.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Hükümlü hakkındaki hapis cezası 19.02.2019 tarihinde, para cezası ise 19.07.2016 tarihinde infaz edilmiştir. 4. Hükümlünün 02.02.2023 tarihli dilekçesi ile memnu haklarının iadesi talebine ilişkin olarak, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ek kararı ile talebin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz isteği; memnu hakların iadesi ve arşiv kaydının silinmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi. "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için. Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b.

Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir." şeklinde düzenlenmiştir.

2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması ve kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekmektedir.

Dava konusu olayda, hükümlü hakkındaki hapis cezasının 19.02.2019 tarihinde, para cezasının ise 19.07.2016 tarihinde infaz edildiği ve adli sicil kaydı ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kaydına göre, hükümlünün infaz tarihinden itibaren 3 yıl içinde yeni bir suç işlemediğ anlaşılmaktadır.

Buna rağmen mahkemece "hükümlünün 3 yıllık süre zarfında UYAP kayıtlarına göre halen muhtelif suçlardan Antalya 8 - 26 - 31 Asliye Ceza Mahkemelerinde derdest yargılamalarının bulunduğu'' şeklinde soyut ve yeterli olmaktan uzak gerekçe ile hükümlü hakkında hangi fiillerden mahkum olduğu veya devam eden yargılamaların bulunduğu somut ve gerekçeli şekilde belirtilmeksizin "iyi halli hükümlü olmadığı'' ileri sürülerek memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR