Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3122 K.2024/10064

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 188/5, 43/1, 52, 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca belirlenen 30 yıl hapis ve 75.000,00 TL adli para cezasından sanığın 31.05.2019 tarihinde ikametinde yapılan arama nedeniyle İzmir

9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2019 tarih, 2019/220 Esas ve 2019/426 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticaretinden verilip 18.04.2022 tarihinde kesinleşen 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500 TL adli para cezasının mahsubundan sonra 16 yıl 3 ay hapis ve 47.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/1187 Esas, 2023/1490 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyet hükmüne konu (11) ve (12) nolu eylemlerin sübutu kabul edilse dahi sanığın yakalanıncaya ya da hakkında kanunun aradığı kesinti gerçekleşinceye kadar yaptığı eylemler ancak ve yalnızca tek bir suçu oluşturacağından ve sanık hakkında 31.05.2019 tarihinde ikametinde yapılan arama nedeniyle İzmir

9. Ağır Ceza Mahkemesine ayrıca dava açılmış olması ve sanığın adı geçen mahkemece yapılan yargılama sonunda aldığı mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi nedeniyle temyize konu eylemler nedeniyle açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddinin gerektiğine ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, iletişim tespiti çözüm tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları uyarınca eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

mahsup işleminin ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında iki ayrı olay tarihinde atılı suçu işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği görülmekle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/1187 Esas, 2023/1490 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.