Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3174 K.2024/9455

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.05.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 29.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi'nin, 03.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, sanığın içmek amaçlı uyuşturucu madde bulundurduğuna, satışa yönelik eyleminin bulunmadığına, ele geçen miktarın yıllık kullanım sınırında olduğuna, uzmanlık raporunun hatalı olduğuna, uyuşturucu maddenin tek paket olarak ele geçtiğine, sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkumiyet yeterli somut delil bulunmadığına, sanık hakkında ihbarın bulunmadığına, maddenin satışa hazır halde ele geçmediğine,

eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü Ele geçen kokain maddesinin miktar itibariyle kullanım sınırının üzerinde olması nedeniyle sanığın kullanmak için uyuşturucu maddeyi aldığı yönündeki savunmasına itibar edilmeyerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içerisinde yer alan tutanak içeriğine göre, kolluk kuvveti tarafından sanığın sürücülüğünü yaptığı araç durdurulmak istendiğinde, araçla geri geri giderek kaçmaya başladığı ve manevra yapacak yeri kalmadığında, şoför koltuğunda bulunan sanığın araçtan inerek yaya olarak kaçtığı, bir süre sonra polisler tarafından yakalandığı, ayrıca araç durduğunda ön yolcu koltuğunda bulunan tanık M.K.'nın araçtan indiği esnada şeffaf poşete sarılı şekilde olan uyuşturucu maddeyi araç altına gelecek şekilde attığının tutanak mümzilerinin beyanlarına göre kesin ve net şekilde görüldüğünün belirtildiği,

tutanak mümzii olan B.K.'nın mahkeme huzurunda alınan ifadesinde de, aracın sağ ön tarafından araç altına uyuşturucu maddenin atıldığını beyan ettiği, öte yandan sanığın uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu beyan etmesi nedeniyle diğer kişi M.K. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan takipsizlik kararı verildiği hususu ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında,

sanığın uyuşturucunun kendisine ait olduğu hususunda beyanda bulunmaması halinde suçunun şüpheden uzak şekilde ortaya çıkarılamayacağı gözetildiğinde aleyhine yeterli ve kesin delil bulunmadığı süreçte uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği bu nedenle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin tartışılmaması suretiyle eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli, 2023/822 Esas, 2023/637 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul