Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3218 K.2024/6135

Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkrası, 43, 58, 53, 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Elazığ

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/215 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'ın 15 yıl 7 ay hapis ve 31.240 TL adli para cezası, sanık ...'nin 10 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 20.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 14/03/2023 tarihli ve 2022/531 Esas, 2023/269 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle.

İletişim tespit ve fiziki takip tutanaklarında müvekkili sanığın atılı suçu işlediğini gösterir delil bulunmadığına, iletişim tespit tutanaklarındaki görüşmelerin günlük olağan görüşmelere ilişkin olup suç teşkil etmediğine, müvekkili sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, yargılandığı 1, 3 ve 8. olaylara ilişkin samimi beyanlarda bulunduğuna, suçun diğer ortaklarının isimlerini bildirip suçun açığa çıkmasına yardım ve hizmette bulunduğundan sanık hakkında TCK 192/3 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

şüphenin sanık lehine yorumlanarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle.

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, tanıkların kolluktaki beyanlarını duruşmada değiştirdiklerinden çelişkili kolluk beyanlarına itibar edilerek mahkümiyet kararı verilemeyeceğine, suçu sabit kabul edilse dahi sanığa isnat edilen 5. olaydaki durumunun TCK 39. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, 6. olayla ilgili de soyut, afaki beyanlar dışında müvekkili sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, fiziki takip tutanaklarıyla tutanak mümzilerinin beyanlarının çelişkiler taşıdığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından,

şüphenin sanık lehine yorumlanarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle.

Sanığın 4 ve 5 no'lu olaylara konu tanıklar ..., ... ve ...'la sosyal münasebetleri çerçevesinde görüştüğüne, aralarında uyuşturucu madde alışverişi yapılmadığına, tanıkların da beyanlarında bu hususları doğruladıklarına, kollukta baskı altında sanık aleyhine verdikleri beyanlarından yargılama aşamalarında döndükleri dikkate alındığında, tanıkların çelişkili kolluk beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında mahkümiyet kararı verilemeyeceğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından, şüphenin sanık lehine yorumlanarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Dava konusu olay sanıkların kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde sattığına ilişkindir. Dosyada mevcut olay, fiziki takip ve yakalama tutanaklarına, TAPE kaytılarına tanık beyanlarına göre, sanıkların kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde sattığı anlaşılmıştır. Ele geçirilen maddelerin yapılan Kriminal incelemesi neticesinde 2313 sayılı Kanunda belirtilen uyuşturucu maddelerden oldukları tespit edilmiştir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanıkların üzerlerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerdeki aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden. Kararın sanık müdafiine 21.03.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 05.04.2023 tarihi olduğu, ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 20.04.2023 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. B.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünün A fıkrasında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünün B fıkrasında açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 14/03/2023 tarihli ve 2022/531 Esas, 2023/269 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi