Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/3455 E. , 2025/7743 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ :Ceza Dairesi 22.05.2023 (Ek Karar Abdulmenaf hakkında) SAYISI : 2023/448 E., 2023/421 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/3455 E. , 2025/7743 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ :Ceza Dairesi 22.05.2023 (Ek Karar Abdulmenaf hakkında) SAYISI : 2023/448 E., 2023/421 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/23 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/4, 53, 54/1-4, 63... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 52/4, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... hakkında ayrıca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/448 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...ün Temyiz İstemi Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, eylemin kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine ve eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, Sanık müdafii kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 13.10.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır. 3. Sanıklar ... ve... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden, Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanık ...'nın şüphe üzerine durdurulduğu ve üstünde yapılan aramada daralı ağırlığı 30 gram metamfetamine el konulduğu, yine sanık ...'ün sanık ... ile birlikte uyuşturucu madde sattıklarına dair kolluğa ihbarda bulunulduğu ve ihbara konu evden çıkan tanık ...nin daralı ağırlığı 0,37 gram gelen metamfetamini kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, aynı gün sanıklar... ve...in kaldığı evde usulüne uygun yapılan aramada ise sanık ...'ün üstünde daralı ağırlığı 5,04 gram metamfetaminin ele geçirildiği, yine evde ele geçen daralı ağırlığı 6,66 gram esrara el konulduğu, arama sırasında evde bulunan ...'da ise daralı ağırlığı 0,78 gram esrarın bulunduğu, sanık ...'nın üstünde ele geçen suça konu maddeyi sanık ...'ten aldığını beyan ettiği somut olayda; sanıkların suça konu maddeleri satışa arz için bulundurdukları iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları ve tanıkların beyanları nazara alındığında eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 1. Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, taksit aralığı gösterilmeden "24 eşit taksitte ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması, 2. Sanık ... hakkında, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık ...'ün koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususlarının Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR 1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/448 Esas, 2023/421 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 3. Sanıklar ... ve... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden, Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/448 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin a. Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, "24 eşit" ibaresinden önce gelmek üzere "birbirini takip eden" ibaresinin eklenmesi, "24 eşit " ibaresinden sonra gelmek üzere "aylık" ibaresinin eklenmesi, b. Sanık ... hakkında hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmında "çektirilmesine" ibaresinden sonra gelen "... Uygulanması nedeniyle sanığın koşullu salıverilmemesine" ibaresinin çıkartılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.