Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/353 K.2024/3933

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tefenni Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır. 2.Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mahkemece, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tekrar adli para cezasına çevrilemeyeceğine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; inceleme dışı sanık ... ile mağdure ...arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, olay tarihinde aralarındaki sorunları konuşmak üzere, sanık ...'in arkadaşı sanık ... ile birlikte ona ait araçla mağdurenin öğrenci olarak bulunduğu Tefenni ilçesine geldikleri, sanık ...'in mağdureyi elinden tutarak zorla araca bindirdiği, araç içerisinde darp etmeye devam ettiği, aracın sanık ... tarafından kullanıldığı, olaya şahit olan mağdurenin arkadaşları tarafından polise ihbarda bulunulduğu, Çavdır ilçesinde polis tarafından aracın durdurulduğu,

karakoldaki işlemlerin ardından sanıklar ... ve ...'in mağdureyi Tefenni ilçesine tekrar getirdikleri sırada, sanık ... ve arkadaşları tarafından durduruldukları, mağdure ...'nin araçtan inerek sanık ...'nın aracına bindiği, sanık ... ve diğerlerinin sanık ...'in aracına zarar verdikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden Sanık ... hakkında kurulan hüküm, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

Kabule göre de; sanık hakkında seçimlik ceza öngören mala zarar verme suçundan uygulama yapılırken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği ve artık bu cezanın tekrar adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyip, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında sayılan adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrilebileceğinin mümkün olduğuda değerlendirilmeksizin, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Mağdure ...ile aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan inceleme dışı sanık ...'in olay günü mağdure ile konuşmak için arkadaşı sanık ...'in aracı ile mağdurenin yanına geldikleri, sanık ...'in mağdureye kızarak bir kaç kez tokatla vurduğu, ardından bin arabaya diyerek kolundan tutup zorla araca bindirdiği, kendisi de mağdurenin araçtan inmesini engellemek için yanına oturduğu, arabaya bindikten sonra sanık ...'in mağdureyi darp etmeye devam ettiği, aracın sanık ... tarafından kullanıldığı,

sanık ...'in yönlendirmesi ile konuşmak üzere Çavdır ilçesine doğru gittikleri, olaya şahit olan mağdurenin arkadaşlarının ihbarı üzerine aracın polis tarafından durdurulduğu anlaşılan olayda, sanık ...'in mağdurenin darp edildiğini ve kolundan tutularak zorla araca bindirildiğini görmesine rağmen, sanık ...'in yönlendirmesi ile aracı kullanmaya devam ettiği, sanık ...'in fiile katkısı bulunmaksızın mağdurenin alıkonulmasının güç olduğu, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu,

sanık ...'in diğer sanık ...'in eylemine doğrudan iştirak ettiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosya kapsamına uymayan gerekçeyle, sanığın suç işleme kastı bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR