Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/362 K.2024/4092

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının02.04.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açılmıştır. 2. Sakarya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığı, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğu ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuk ...'ın, ..........'nin kimlik bilgisi ile .....'ya ait kredi kartı ile katılan ...'e ait internet sitesinden 14.11.2014 tarihinde 741,33TL değerinde notebook satın aldığı, ürünü 17.11.2014 tarihinde kargo firmasından teslim aldığı, yine ........'nin kimlik bilgisi ile .....'ye ait kredi kartı ile katılana ait internet sitesinden 19.11.2014 tarihinde 1.501,8TL değerinde notebook satın aldığı, 22.11.2014 tarihinde kargo firmasından teslim aldığı, .......'nin kimlik bilgisi ile .......ye ait kredi kartı ile katılana ait internet sitesinden 24.11.2014 tarihinde 3.392,35 TL değerinde notebook satın aldığı,

ancak ürün teslim almadığı, suça sürüklenen çocuğun internet üzerinden gerçeğe aykırı bilgiler kullanarak alışveriş yapmak suretiyle katılan ...'i dolandırdığı, suça sürüklenen çocuğun böylece zincirleme şekilde bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ...'ın kart sahipleri ...... ve .......ye ait kredi kart bilgileri harcama yapmak suretiyle her kart sahibi mağdura karşı atılı suçu ayrı ayrı işlediği halde kart sahibi mağdurlardan sadece ......'ya başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlemesi nedeniyle tek hüküm kurulması ve suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezası yanında doğrudan uygulanan adli para cezasına ilişkin hesap hatası sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun .......'ya ait kredi kart bilgileri ile internet üzerinden alışveriş yaptığı ve alışverişe konu ürünü teslim alarak başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydı, suçun işlenmesindeki özellikler itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR