Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3666 K.2025/4808

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle.

Sanıkların müdafileri tarafından yapılan duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 15.05.2023 tarihli ve 2022/3693 Esas, 2023/1146 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, ele geçen metamfetamin miktarının kullanım sınırında olduğuna, metamfetaminin tek parça halinde bulunduğuna, hassas teraziyi kullandıkları maddeyi ölçmek için bulundurduklarına, ihbar ve tanık beyanının bulunmadığına, alt sınırdan hüküm kurulup etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, sanıkların savunmalarının birbirlerini desteklediğine, lehe delillerin toplanmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların birlikte kaldıkları evde sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı istihbarati bilgilerine istinaden yapılan arama sonucunda; net 171 gram metamfetamin maddesi, parçalar halinde sentetik kannobinoid ve metamfetamin maddeleri ile hassas terazilerin ele geçmesi nedeniyle, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkin olarak.

Sanık ...'ın gönderdiği ek beyan dilekçelerinde, yaptığı ihbarlar neticesinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/13998 soruşturma numaralı dosyasında soruşturma yürütüldüğü ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olarak, söz konusu soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında yargılanmanın yenilenmesi yoluna başvurularak hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; olay tutanakları; istihbarati bilgi, uyuşturucu maddelerin kullanım sınırı üzerinde olması ve çeşitlilik içermesi,

sanıkların savunmaları, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerledirildiğinde; sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve İlk Derece Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiş olup, sanıkların müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.05.2023 tarihli ve 2022/3693 Esas, 2023/1146 Karar sayılı kararında sanıkların müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden,