Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/368 K.2024/3174

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 24.06.2014 tarihli İddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268 inci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli, 2014/385 E., 2014/809 K. sayılı kararı ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.06.2020 tarihli ve 2018/4323 Esas, 2020/130384 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, İstanbul Anadolu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/841 Esas, 2021/1036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi delaleti ile 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/1664 Esas, 2022/12154 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir. 6. Bozma üzerine, sanığın seri muhekeme teklifini reddetmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılamada İstanbul Anadolu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 gün ve 2023/1163 Esas, 2023/1699 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi delaleti ile 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hırsızlık suçu nedeniyle yakalandığında görevli polis memurlara kendini mağdur ... olarak tanıttığı, bu isimle hakkında tutanak düzenlendiği, karakolda gerçek kimliğini açıkladığına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı, sanığın ikrara dayalı savunması, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 10.06.2020 ve 14.09.2023 tarihli bozma ilamları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçeli karar bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu