Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/3748 K.2025/982

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, bu hususta yeterli delil bulunmadığına, çelişkili tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, tanıkların kollukta alınan beyanlarının usule uygun olmadığına, beyanlar doğru kabul edilse bile sanığın suça yardım nedeni ile sorumlu tutulabileceği, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanık müdafiinin 04.02.2023 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 02.05.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, müdafinin adresinin Hatay ilinin İskenderun ilçesinde olduğu, bölgede yaşanan deprem nedeniyle ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yargı alanında alının tedbirlere ilişkin 120 ve 139 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri kapsamında yer aldığı, bu itibarla temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük kanuni süresi içinde yapıldığı anlaşıldığından,

süresinden sonra temyiz dilekçesi sunduğundan bahisle vaki temyiz isteminin reddi gerektiği yönündeki Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Dava dosyası kapsamına göre, devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin, şüphe üzerine park halinde bulunan bir aracın yanına gittiklerinde sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ın araçtan indikleri, yakında bulunan bir dükkana yöneldikleri, ihtira rağmen durmadıkları, sanık ...'nın yere ve dükkanın içine, inceleme dışı sanık ...'in yere metamfetamin içeren uyuşturucu maddeler attıkları şeklindeki olaya ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasında bulunan olay tutanağı, kriminal inceleme raporu, sanık ve inceleme dışı sanığın ifade ve savunmaları ile tanık beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.