Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/13553 E. , 2026/2862 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3181 E., 2025/168 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29.01.2025 tarihli ve 2024/3181 Esas, 2025/168 Karar say
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/13553 E. , 2026/2862 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3181 E., 2025/168 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29.01.2025 tarihli ve 2024/3181 Esas, 2025/168 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Anayasa'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde düzenlenmesi karşısında, sanığın 21.02.2025 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediğinin, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar Tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren iki hafta içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi yürürlükten kaldırılmış olsa dahi sanığın yasa yolu açısından yanıltıldığı bu nedenle ihtaratlı tebliğatın çıkarılmasının zorunlu olduğu anlaşılmakla; Yukarıda belirtilen şekilde sanığa ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dosyanın yeniden Dairemize iade edilmesine, Dava dosyasının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet kurulmuş, istinaf başvurusu reddedilmiştir. Sanığın süresinde verdiği temyiz dilekçesi hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemekte olup, karar ve tebligatta temyiz sebebi gösterme zorunluluğuna dair ihtaratın yer almadığı belirlenmiştir.
Hukuki İlke: Anayasa 40/2, CMK 34/2 ve 232/6 uyarınca kanun yolu, süresi ve şekli ilgililere açıkça bildirilmelidir. CMK 294/1 gereği temyiz sebebi gösterilmesi zorunlu olmakla birlikte, sebep gösterme zorunluluğu kendisine ihtar edilmeyerek yanıltılan sanığa, meşruhatlı tebligatla iki hafta içinde ek gerekçeli dilekçe verme olanağı tanınmalıdır; aksi halde sebep yokluğundan ret gündeme gelir. Karar, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar ile 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararlarına dayanmaktadır.
Uygulama Sonucu: Sanığa ihtaratlı (meşruhatlı) tebligat yapılmak üzere dosyanın iadesi.
Dava Strateji Notu: Kanun yolu bildiriminde temyiz sebebi gösterme zorunluluğuna dair ihtar bulunmuyorsa sanık yanıltılmış sayılır ve ek dilekçe verme hakkı doğar; bu eksiklik lehe usul argümanı olarak kullanılmalıdır.