Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/13628 K.2026/1575

Bursa 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 13.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin, 15.09.2024 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 18.11.2025 tarihli ve 2025/16958 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2025 tarihli ve KYB-2025/135764 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2025 tarihli ve KYB-2025/135764 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hüküm kurulurken 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis ve 25 gün karşılığı adli para cezasından yalnızca hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca 300 gün adli para cezasına çevrilerek,

300 gün ve 25 gün adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 40,00 Türk lirası üzerinden 12.000,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları olmak üzere ayrı ayrı cezaların belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezalarının toplanarak anılan Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca 325 gün adli para cezası olarak tespitini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 40,00 Türk lirası üzerinden çevrilerek,

sanığın neticeten 13.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 /4-d maddesinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Bursa

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis ve 25 gün karşılığı adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca toplanılarak 325 gün adli para cezası olarak tespiti ile 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 40,00 TL üzerinden çevrilerek 13.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaı düzenlenmediği halde hükümlü hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilme para cezasının toplanması suretiyle sonuç olarak 13.000,00 TL adli para cezasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bursa

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2023/138 Esas, 2024/474 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereğince, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca; hükmün üç, dört ve beşinci paragrafların tamamen çıkarılmasına yerine "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi gereğince 300 gün adli para cezasına çevrilmesine,

hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 40,00 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 40,00 TL den 25 gün karşılığı 1.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, neticeten sanığın 12.000,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesine hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,