Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1530 K.2025/4917

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli, 2016/535 Esas ve 2016/1042 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.06.2022 tarihli ve 2021/9344 Esas ve 2022/11003 Karar sayılı kararı ile "sanığın suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yerine anılan Kanun'un 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2024/312 Esas, 2024/886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1.,52.,53.,58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemleri; delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dosya kapsamına göre; sanığın başka bir suç ihbarı nedeniyle usulüne uygun olarak evinde yapılan aramada uzmanlık raporuna göre 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz ateşli silah ve fişeklerin ele geçirildiğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olay tutanağı içeriği, sanık savunmaları, kriminal rapor, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz ateşli silahı bulundurduğu şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Mahkemece verilen kararda (3) numaralı bentte belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli, 2016/535 Esas ve 2016/1042 Karar sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen adli para cezasının ilk hükümde verilen adli para cezasından daha ağır ceza olarak belirlenerek sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR