Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1612 K.2025/3598

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Adana 7. Ceza Mahkemesinin 25.11.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 16.01.2017 tarihli kararı ile "Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmadığı, inceleme konusu dosyadaki suçun işlenme tarihinin de 28.07.2011 olup 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce olduğu halde, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken,

sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediği şeklindeki hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu" gerekçesiyle yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozmaya uyularak yapılan yargılamada Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2023/251 Esas, 2024/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62., 50/1-a, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanabilmesine yönelik yapılan soruşturma esnasında aynı suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği halde mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre; sanık ... ve müşteki Volkan arasında eskiye dayanan bir husumet bulunduğu, suç tarihinde Volkan'ın yolda yürüdüğü esnada sanık ... ile babası temyiz dışı sanık Selahattin'in, Volkan'ı durdurdukları ve tartışmaya başladıkları, yaşanan arbede esnasında sanık ...'ın tabanca ile Volkan'a doğru ateş ederek uyruk kısmına mermi isabet ettirmek suretiyle Volkan'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 28.07.2011 tarihli uzmanlık raporuna göre bu olayla ilgili olarak ele geçirilen tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak silahlardan olduğu,

aynı Kanun'un 12/4 maddesinde sayılan silahlardan olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın savunmaları, müşteki ve tanık beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kasten işlenen bir suçtan hapis cezasıyla mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uygulanarak hapis cezası, adli para cezasına çevrilen sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2023/251 Esas, 2024/163 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. numaralı bendinde yer alan ve "belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" ile ilgili son paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak,