Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2688 K.2025/7362

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2017/344 Esas, 2018/120 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçundan verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2018/1491 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararı ile sanık ...' ın, katılan ...' a yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğuna dair kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarih ve 2022/750 Esas, 2024/3266 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın savunmaları, katılanların beyanları ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, olay günü katılan ...'ın kız arkadaşı...ile birlikte kalmak amacıyla sanıktan günlük kiralık ev kiraladığı, katılanların evde bulunduğu sırada sanığın ...'ı anahtarları bırakması bahanesiyle dışarıda adresini verdiği bir dükkana çağırdığı ancak ... evden çıktıktan hemen sonra katılan ...'in yalnız bulunduğu evin zilini çalmaya başladığı, ...'a danışan...'in o gelene kadar kapıyı açmadığı,

sanık ... ...'ın eve birlikte girdikleri, amacına ulaşamayan sanığın kendisini polis olarak tanıtarak katılanlara bağırmaya başladığı, olayı ailelerine haber vermekle tehdit ettiği, sanığın katılan ...'ı evden çıkardığı ancak katılan ...'in evde kalmasını istediği,...'in ...'ın isteği üzerine evden çıkması üzerine elindeki kuru sıkı silahı katılanlara doğrultarak tekrar eve girmelerini sağladığı, burada yine ...'ın yeniden evden çıkmasını istediği,

yalnız kaldığı 16 yaşındaki katılan ...'i zorla öptüğü, iterek yere düşürdüğü ancak katılanın ağlaması üzerine eylemini kendi isteğiyle sonlandırdığı ve katılanları olanları kimseye anlatmamaları konusunda tehdit etmeye devam ettiği anlaşılan olayda, olayın başından itibaren katılan ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı fiilini işlemeyi amaçlayan sanığın bu amaçla cebir, tehdit ve hile kullanarak katılan ...'le yalnız kalmaya çalıştığı,

olayın her iki katılanın apartmanın dışında bulundukları aşamasında sanığın katılanlara silah göstererek apartmana geri girmeye zorlaması şeklinde gelişen eyleminin katılan ...'e yönelik işlenen suç yanında ayrıca katılan ...'a yönelik olarak da cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı ve bu suçtan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi,

beşinci fıkrasınca ayrıca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde hataya düşülmek suretiyle silahla tehdit suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/649 Esas, 2024/876 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilmesine, sanığın, katılan ...' a yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun' un 106/2-a, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın tehdit sayılabilecek bir eylemi olmadığına, cezanın haksız ve yersiz olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair hiçbir delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, Türk Ceza Kanunu'nun 109. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği gibi bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Örneğin, kişinin bir yere kapatılması, bir yerde tutulması, bir yere götürülmesi veya bir yere gitmekten men olunması fiilleri, bu tanıma göre ceza yaptırımını gerektirmektedir.

Somut olayda, katılan ...'ın kız arkadaşı...ile birlikte kalmak amacıyla sanıktan günlük kiralık ev kiraladığı, katılanların evde bulunduğu sırada sanığın, katılan ...'ı anahtarları bırakması bahanesiyle dışarıda adresini verdiği bir dükkana çağırdığı ancak ... evden çıktıktan hemen sonra katılan ...'in yalnız bulunduğu evin zilini çalmaya başladığı, ...'a danışan...'in o gelene kadar kapıyı açmadığı, sanık ... ...'ın eve birlikte girdikleri, amacına ulaşamayan sanığın kendisini polis olarak tanıtarak katılanlara bağırmaya başladığı,

olayı ailelerine haber vermekle tehdit ettiği, sanığın katılan ...'ı evden çıkardığı ancak katılan ...'in evde kalmasını istediği,...'in ...'ın isteği üzerine evden çıkması üzerine elindeki kuru sıkı silahı katılanlara doğrultarak tekrar eve girmelerini sağladığı, burada yine ...'ın yeniden evden çıkmasını istediği,

yalnız kaldığı 16 yaşındaki katılan ...'i zorla öptüğü, iterek yere düşürdüğü ancak katılanın ağlaması üzerine eylemini kendi isteğiyle sonlandırdığı ve katılanları olanları kimseye anlatmamaları konusunda tehdit etmeye devam ettiği anlaşılmakla, olayın başından itibaren katılan ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı fiilini işlemeyi amaçlayan sanığın bu amaçla cebir, tehdit ve hile kullanarak katılan ...'le yalnız kalmaya çalıştığı,

olayın her iki katılanın apartmanın dışında bulundukları aşamasında sanığın katılanlara silah göstererek apartmana geri girmeye zorlaması şeklinde gelişen eyleminin katılan ...'e yönelik işlenen suç yanında ayrıca katılan ...'a yönelik olarak da cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş; açıklanan nedenle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

III. KARAR