Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2694 K.2025/11063

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talepleri, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereğince takdiren reddedilerek, dosya üzerinden incelenmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara

30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2018/669 Esas, 2022/393 Karar sayılı hükmüyle; sanıkların, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 23/1, 86/3-e ve 256/1 maddeleri delaletiyle 87/4, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/2261 Esas, 2023/2248 Karar sayılı kararıyla; katılan ... vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; kararlar katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ve eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkindir. 2. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Eksik inceleme yapıldığına, kararın gerekçesiz olduğuna, olayın meşru müdafaa kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasına göre, olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan sanıklar ..., ... ve ...’un, bir araç içerisinde silahlı şahıs bulunduğu ihbarı üzerine olay yerine gittikleri, “dur” ihtarında bulundukları ***89 plakalı aracın durmayarak polis araçlarına çarpıp kaçmaya çalışması üzerine aracı durdurmak amacıyla öncelikle havaya uyarı atışları yaptıkları; aracın durmaması üzerine lastiklerine doğru ve sonradan rastgele ateş ettikleri; açılan ateş sonucunda araç sürücüsü ...’ün vücudunun farklı bölgelerine isabet eden mermiler nedeniyle hayatını kaybettiği iddiasına ilişkin olarak.

1. Somut olayda, sanıkların eylemleri, kullanılan silahların niteliği ve sayısı ile gösterdikleri güç dikkate alındığında, gerçekleştirilen müdahalenin orantısız olduğu, sonucunda maktulün hayatını kaybettiği ve meydana gelen zararın ağır olduğu anlaşılmaktadır.

Bu somut şartlar ile mahkemenin haksız tahrik indirimi oranı konusundaki “…verilen cezaların haksız hareketin niteliği, derecesi ve suçun işleniş biçimi dikkate alınarak…” şeklindeki takdir ve değerlendirmesi yerinde görülmektedir. Bu itibarla, Tebliğnamedeki haksız tahrik indiriminin alt sınırdan tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle desteklendiği ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu, gerekçeli kararda delillerin tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça belirtildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu şekilde oluşturulduğu anlaşılmış; hükümlerin gerekçesiz olduğuna dair sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Sanık polis memurlarının, “Aracın dur ihtarına uymaması nedeniyle aracı durdurmak amacıyla ateş ettik; ölüm veya yaralama kastımız yoktu, göreve uygun şekilde hareket ettik.” şeklindeki savunmaları; sivil tanık A.C.D.’nin görgüye dayanan, “Polislerin ‘Dur, polis!’ uyarısına uymayan **89 plakalı araç kaçmaya çalıştı; polisler önce havaya, ardından aracın lastiklerine ateş ettiler.” biçimindeki beyanıyla; bu beyanlarla uyumlu tanık polis memurlarının anlatımları birlikte değerlendirilmiştir.

Hükme esas alınan, sanığın aracın “dur” ihtarına rağmen kaçtığına, polis araçlarına çarptığına, olay anının güvenlik kamerası görüntüleriyle tespit edildiğine dair tutanakların; olay yerinde bulunan kovan ve çekirdeklerin sanıklara ait tabancalardan atıldığını bilimsel olarak belirleyen ....

Kriminal Polis Laboratuvarı’nın ANK-BLS-17-03445 sayılı balistik raporu ile maktul ...’ün ateşli silah mermisi sonucu öldüğünü belirten adli tıp ve otopsi raporlarının dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, eksik araştırma bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. 20.05.2017 tarihli olay tutanağı ve olay yeri inceleme raporuna göre; sanıkların havaya ikaz ateşi açtıktan sonra aracın lastiklerine veya alt kısımlarına ateş etmek yerine rastgele ateş ettikleri, olay yerinden 18 adet kovanın ele geçirildiği; maktulün vücuduna isabet eden mermilerin sayısı ve yerleri ile üç adet merminin öldürücü nitelikte olup sırt ve baş bölgelerine isabet ettiği, sanıkların sayısı ve sahip oldukları silahlar birlikte değerlendirildiğinde; kullanılan zorun, güç ve hedeflenen amacın gerçekleştirilmesi için orantılı olmadığı, sanıkların eyleminin zor kullanma yetkisine ilişkin sınırları aştığı anlaşılmış;

mahkemenin suç vasfına dair kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır. 5. 5237 sayılı Kanun’un 25. maddesindeki meşru savunma hükümleri somut olayda uygulanamaz niteliktedir. Zira sanık polis memurlarının karşı karşıya kaldıkları tehlike, doğrudan ve o anda kendilerine yönelmiş bir saldırı niteliğinde olmayıp, kaçan aracın “dur” ihtarına uymaması sonucu oluşan kovalamaca sırasında meydana gelmiştir.

Maktulün elinde silah bulunduğunu gösteren, doğrudan görgüye dayalı tanık beyanı veya kamera kaydı niteliğinde bir delil bulunmadığından, meşru müdafaa koşullarının oluştuğu kabul edilemez. Bu nedenle, sanıklar müdafilerinin meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/2261 Esas, 2023/2248 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak ve oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara