Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3590 K.2025/4915

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarih ve 2022/1918 Esas, 2023/428 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.01.2024 tarih ve 2023/4496 Esas, 2024/814 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/627 Esas, 2024/2298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1- Dava konusu olay; 31.01.2021 günü saat 20:30 sıralarında petrol istasyonu market kısmında market görevlisinin sanık ... ve temyiz dışı kalan sanık ... tarafından silahla tehdit edildiği olayıyla ilgili olarak yapılan soruşturma kapsamında kolluk kuvvetlerince sanık ... ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın kaldıkları pansiyonun odasına gelindiği, her iki şahsın da oda içerisinde oldukları, temyiz dışı kalan sanık ...'ın "silahın kendisine ait olduğunu" söyleyerek elbise dolabı içerisindeki bir adet ruhsatsız tabanca, tabancaya ait şarjör ve 5 adet fişeği kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde sanık ...'nın ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2- Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olay tutanağı içeriği, sanık savunmaları, kriminal rapor, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz ateşli silahı bulundurduğu şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda (3) ve (4) numaralı bentlerde belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarih ve 2022/1918 Esas, 2023/428 Karar sayılı kararından önce Antalya 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı sanığın 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükme karşı sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yeni bir hüküm kurulduğunun sabit olmasına rağmen, Yargıtay bozma sonrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 283. maddesine aykırı şekilde, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır cezaya hükmedilerek sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4- Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ilk hükümde sanık hakkında birinci kez mükerrirlik hükümleri uygulanması ve aleyhe istinaf yoluna başvurulmaması karşısında, kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken; "sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına" karar verildikten sonra, "sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" şeklinde karar verilmek suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi ve hükümde karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/627 Esas, 2024/2298 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden,

303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının 3. numaralı bendine yeni bir paragraf eklemek suretiyle "Sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak CMK'nın 283/1. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen cezanın 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafta yer alan '' ikinci kez'' ibaresi hükümden çıkarılmak suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,