Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3614 K.2025/6626

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.02.2024 tarihli ilamı ile " sanığın adli sicil kaydında yer alan ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/470 Esas, 2005/481 Karar sayılı ilamına konu suçtan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmış ise de; tekerrüre esas alınan mahkeme kararının getirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına uygun olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/204 Esas, 2024/586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-f, 109/5, 35, 62, 53/1, 2, 3, 58/6, 7 maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın tekerrüre esas alınan ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/470 Esas, 2005/481 Karar sayılı ilamının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 188/1. maddesinin karşılığı olan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı,

sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, uzlaşma kapsamına giren suçlara ilişkin olduğu dikkate alınarak.

6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediğinin araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında söz konusu ilam esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dava dosyası kapsamına göre , sanığın yaşı küçük katılan ...'nin halasının eşi olup katılan ve ailesi ile aynı bahçe içerisinde yaşadıkları, olay günü sabah saatlerinde katılan ...'nin anne ve babasının işe giderken , evde uyuyan çocukları katılan ... ve kardeşi ile ilgilenmesini sanıktan istedikleri, evden ayrılmalarının akabinde sanığın uyumakta olan katılan ...'nin yanına uzanarak vücudunu okşadığı,

katılanın uyanarak tepki vermesi üzerine de yanından kalkarak kapıyı kilitleyip tekrar yanına uzandığı ve cinsel içerikli eylemlerine devam ettiği, katılan ...'nin korkarak yataktan kalkıp kilitli kapıyı açmak suretiyle evden çıktığı, sanığın bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak .

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın cinsel eylemini gerçekleştirdikten sonra benzer eylemlere devam edebilmek için kapıyı kilitlemesi ve katılanın hemen akabinde kapıyı açıp evden dışarı çıkması şeklinde gelişen olayda eylemin teşebbüs aşamasında kalmış kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR