Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/5022 K.2025/5392

İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-f, 5. maddesi ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu sonrasında İlk Derece Mahkemesinin kararından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin bentlerin kaldırılıp sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi ibaresini eklenmesi sureti ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan üst sınırdan cezalandırılması ve kurumları lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre; sanığın yaşı küçük mağdureye karşı sahibi olduğu barın üst katında cinsel istismarda bulunduğu sırada kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi ve aynı Kanun'un 303/1-a maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında.

İlk Derece Mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın ''hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın eyleminin cinsel istismar suçunun işlendiği süreyle sınırlı olduğu bu suretle de sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından atılı suçtan beraat kararı verilmesinde ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak,

katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 13/01/2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir