Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/4568 K.2025/8622

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve retlerini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı 1.Mersin

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli, 2015/636 Esas ve 2015/680 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ek savunması alınmak sureti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci madde uyarınca hükmolunan hapis cezası ertelenerek 2 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.İlgili kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 2022/6684 Esas, 2023/1797 Karar sayılı kararı ile a) Katılan ile evlenmek için eylemini gerçekleştiren sanığın atılı suçu cinsel amaçla işlemesi dikkate alınarak, cezalandırma yapılırken hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi b)Mahallinde keşif yapılmak suretiyle, olayın meydana geldiği bahçenin evin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması.

Hususlarının hukuka aykırı olduğu, gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada. Mersin

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli, 2023/343 Esas, 2024/864 Karar sayılı kararı ile, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a, 5, 35, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri 1.Sanığın Temyiz Sebepleri Davanın zamanaşımına uğradığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkinidir. 2.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine, konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sanık hakkında koşulları olmadığı halde takdiri indirim hükmünün uygulanmasının, hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evlenmek istediği katılanı, evlenmeye ikna etme amacı ile gece geç saatlere kadar kapısının önünde bekleyerek, katılan sabaha karşı dışarı çıktığında arkadan yaklaşıp evin dışında bulunan tuvaletin olduğu yerde, pamuğa eter dökmek suretiyle bayıltmaya çalıştığı ve sürükleyerek götürmek istediği ancak; katılanın bayılmaması ve direnerek bağırması üzerine eylemi gerçekleştiremeden olay yerinden kaçtığı iddiasına ilişkin olayda.

1)Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanığın üzerine atılı suç için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak sanığın 11.11.2015 tarihinde mahkemece savunmasının alındığı ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2)Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, katılan beyanı, sanık savunması, adli rapor itibariyle, sanığın, atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un ''cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen ''cezada orantılılık ilkesi'' nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3 ve 67 inci maddeleri gereğince, atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 15, olağan üstü zamanaşımı süresinin ise 22... ay olduğu,

bu itibarla dava zamanaşımın dolmadığı anlaşılmakla, sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A)Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünün 2 no'lu bendinde açıklanan nedenlerle, Mersin 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli, 2023/343 Esas, 2024/864 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle ONANMASINA, B)Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenle, Mersin 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli, 2023/343 Esas, 2024/864 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,