Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/51 K.2025/5228

Sanığa 26.04.2024 tarihinde, sanık müdafiine 02.04.2024 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen on beş günlük kanunî süre geçtikten sonra 27.05.2024 tarihinde sanık, 23.07.2024 tarihinde sanık müdafii tarafından eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sitemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre.

Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçası incelendiğinde, sanığın son bilinen adresine tebligat yapılmaksızın, MERNİS adresinde sanığın eşine tebliğ edilmek suretiyle usulüne uygun tebligat işlemi yapılmadığı anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olduğu, sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı temyiz taleplerinin, Tebliğnameye aykırı olarak, süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli, 2023/356 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3-4a, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezasına, hak yoksunluklarına kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarihli, 2024/1397 Esas, 2024/1339 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Müdafii tarafından temyiz isteminde süresinde bulunulmayarak mağduriyetine sebep olunduğu mağduriyetinin giderilmesi talebine ilişkindir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Gerekçeli kararın sanığın bildirdiği adrese tebliğe çıkartılmaksızın Mernis adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın sanığın tebliğ tarihinde ailevi sorunlar sebebi ile birlikte yaşamadığı eşi tarafından tebliğin alındığı, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu, uyuşturucu adde satışına dair delil bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, şüphe ile durdurulmak istenen araçta bulunan sanığın araçtan inerek kaçarken yere attığı poşet içerisinde uyuşturucu madde ve hassas terazi bulunduğu, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanığın atmış olduğu poşette kişisel kullanım miktarı üzerinde uyuşturucu madde ile hassas terazi ele geçtiği, kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, tüm dosya kapsamındaki deliller değerlendirilerek kabulün yapıldığı ve yeterli gerekçe sunulduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarihli, 2024/1397 Esas, 2024/1339 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya