Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6378 K.2025/8057

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

A.

İtiraz Sebepleri Sanık ve temyiz dışı sanıkların savunması ve tanık beyanları dikkate alındığında; sanığın arkadaşları ile birlikte mağduru araç içerisine alarak buradan hareketle belli bir mesafe yol aldıktan sonra, daha güvenli bir yerde eylemini gerçekleştirilmesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu, yağma suçunun icrasının zorunlu bir sonucu olarak kısa süreli bir özgürlük yoksunluğu kabulünün oluşa uygun düşmediği, bu nedenle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanması gerektiğinden bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına, sanığın temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte, silahla ve küçük yaştaki mağdura karşı işlemesi nedeniyle sanık hakkında; temel ceza belirlenirken birden fazla ağırlaştırıcı nedenin bir arada bulunması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte, okul önünde, öğrenci olan mağdur ...'in ve arkadaşlarının elinde cep telefonu olduğunu görmeleri üzerine araba ile yanlarına yaklaşarak “burada kızlara laf atan birileri varmış, arabaya binin, sizi onlarla yüzleştireceğiz” diyerek onları yanlarına çağırdıkları, bu sırada sanık ...’ın araba içerisinde ele geçirilemeyen "sallama" tabir edilen kesici aleti göstermek suretiyle mağduru ve arkadaşlarını arabaya bindirdikleri ve okuldan ayrıldıkları, araç içerisinde mağdur ...’in cep telefonunu aldıkları, okul önünden parka kadar belli bir yol gittikten sonra mağdur ve arkadaşlarını,

şahıslarına herhangi bir zarar vermeksizin güvenli bir yerde arabadan indirdikleri şeklinde gerçekleştiği kabul edilen somut olayda. Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/128 Esas sayılı dosyasında yağma suçundan yargılanarak hakkında mahkumiyet kararı verilen ve mahkumiyet kararı Yargıtay

6. Ceza Dairesi'nin, 16.06.2010 tarihli ve 2008/9317 Esas ve 2010/9438 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleşen sanığın mağduru cebir ve hile ile kandırarak araca bindirdiği ve burada da yağma eyleminin gerçekleştirildiği süre dışında da mağduru alıkoymaya devam ettiği ve böylece sanığın birden fazla kişi ile birlikte, silahla ve küçük yaştaki mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği şeklindeki Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2024/17732 Esas, 2025/2287 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA, Ankara Batı