Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18271 K.2025/3277

Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 15/4. maddesi uyarınca 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün kesin karar niteliğinde olduğu ve usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 2024/595 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31023 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31023 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanığın ele geçirilemeyen kırmızı saplı bıçak ile kardeşi olan mağduru yaraladığı olay nedeniyle Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, kasten yaralama suçu yanında ayrıca sanığın ele geçirilemeyen silahı olayda kullandığından bahisle 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de, benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/2999 esas, 2022/5297 karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi,

hükümlüden ele geçirilemeyen ve 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan suça konu kırmızı saplı bıçağın kasten yaralama suçunun işlenmesi esnasında kullanılması ve hükümlünün kasten yaralama suçundan da mahkum olduğunun anlaşılması karşısında "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde.6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, hükümlü de ele geçirilen herhangi bir bıçak olmadığı bu sebeple bıçak ile ilgili kriminal rapor alınamadığı,

hükümlünün iddia olunan bıçağı kasten yaralama suçu esnasında kullanıldığı ve hükümlünün kasten yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4 maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Eskişehir