Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/6396 K.2026/1473

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Muş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2016 tarihli ve 2014/234 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay

9. Ceza Dairesi'nin 24.10.2024 tarihli ve 2021/16711 Esas, 2024/9080 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2025 tarihli ve 2025/54 Esas, 2025/93 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezaya, rızası hilafına tutmadığına, cinsel istismarda eylemle sınırlı sürede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağına, keşif icra edilmediğine, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza ile eylem arası orantılılık olmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, seyyar olarak sebze ve meyve satan sanığın kamyonetin yanına tatlı su satmak için gelen 15 yaşından küçük mağduru kamyonetin kasasına çağırdığı, yardımı karşılığında 5,00 TL para verdiği ve mağdur ona yardım ederken cinsel istismarda bulunduğu, mağdurun karşı çıkması üzerine parasını geri istediği ve mağdurun parayı iade ederek kamyonetin kasasından indiği iddiasına ilişkin olarak.

Sanığın mağduru kandırmak suretiyle kamyonetin kasasına çıkmasını sağladığı, mağdurun rızası hilafına mağduru kamyonetin kasasında tutması şeklinde hile ile onu hürriyetinden yoksun kıldığı ve cinsel amaçla bunu yaptığı yönündeki kabulde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 25.02.2025 tarihli ve 2025/54 Esas, 2025/93 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muş