Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/6427 E. , 2025/9053 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/432 E., 2023/915 K. SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAM
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/6427 E. , 2025/9053 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/432 E., 2023/915 K. SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Hükümlü hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2017 tarihli iddianamesiyle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234/3. maddesi; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2017 tarihli iddianamesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f maddesi uyarınca açılan davaların birleştirilmesi ile yapılan yargılama neticesinde Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2017 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 234/3, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlemesi nedeniyle basit yargılama usulü uygulanması suretiyle Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 234/3, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3 ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, söz konusu karara katılan vekilinin itirazda bulunması üzerine Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2023 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 234/3, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaftan feragat nedeniyle 10.01.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 23.05.2025 tarihli ve 2024/8652 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2025 tarihli ve KYB-2025/66911 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan, "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki ve aynı Kanunun 252/3. maddesinde yer alan "Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Mahkemesince verilmiş olan 20.01.2023 tarihli karara karşı sanığın itirazının olmaması, yalnızca mağdur vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine duruşma açılmak suretiyle genel hükümlere göre yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığa fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE Hükümlü hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen mahkumiyet kararına yalnızca katılan vekilinin itiraz ettiği nazara alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesinde "... itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur." şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, uygulanan indirimin korunması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/432 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.