Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/7674 K.2025/9068

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2023/166 Esas, 2023/572 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 13.03.2025 tarihli 2024/3841 Esas ve 2025/2084 Karar sayılı kararı ile "sanığın 26.01.2022 tarihinde tanık ...'a, 30.01.2022 tarihinde tanık Muhammed'e uyuşturucu madde satma eylemlerinin de sabit olduğu sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Cizre

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/210 Esas, 2025/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 188/4-b, 43/1, 62, 52/2-4, 54/1-4, 53, 63... . maddeleri uyarınca 15... ay 15 gün hapis 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun unsurlarının oluşmadığına ve delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, Sanık hakkında uyuşturucu madde sattığına ilişkin kolluğa ihbarda bulunulduğu ve sanığa ait GSM hattına ilişkin olarak iletişimin tespiti kararı alındığı, 26.01.2022 tarihinde sanık ile tanık ... arasında şüpheli görüşmelerin tespit edilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, sanık ve tanığın, sanığın evinin önünde buluştukları ve birbirlerine bir şey alıp verdiklerinin görüldüğü, sanığın yanından ayrılan tanıktan suça konu metamfetaminin ele geçirildiği, 30.01.2022 tarihinde sanık ile tanık ... . arasında yine şüpheli görüşmelerin tespit edilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı,

sanığın evine girip çıkan tanıktan metamfetaminin ele geçirildiği tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, 03.02.2022 tarihinde sanık ile tanık ... . arasındaki telefon görüşmeleri sonrasında fiziki takibe başlandığı, sanık ve tanığın buluştukları yine aralarında uyuşturucu madde alış verişinin görüldüğü ,sanığın yanından ayrılan tanıkta metamfetaminin ele geçirildiği, uyuşturucu madde alış verişinin camiye 32 metre mesafede gerçekleştiğinin tespit edildiği,

yine tanığın tüm aşama beyanlarında sanıktan madde aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, sanığın 26.01.2022 tarihinde tanık ...'a, 30.01.2022 tarihinde tanık ...'ye, 03.02.2022 tarihinde ise tanık ... 'ye uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları ve tanıkların beyanları nazara alındığında eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk derece Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Cizre

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/210 Esas, 2025/209 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmında " sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına " ibaresinin çıkarılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,