Davacılar ... ve ... vekili ile davacı ... ortak verdikleri dava dilekçelerinde; 119 ada 3 nolu parselin kadastro tesbiti sırasında taraflara ait taşınmazların ayrı ayrı belirlemesinin yapılması gerekirken bir bütün olarak paylı mülkiyet şeklinde tesbit ve tescilinin yapıldığını, taraflar arasında taşınmazların eylemli kullanım durumları hususunda bir uyuşmazlığın bulunmadığını ancak, davacılara ait bir bölüm taşınmazın davalılara ait bölüm içerisinde gösterildiğini ve bu şekilde tesbitinin yapıldığını açıklamışlar, davalıların eylemli olarak ayrı kullandıkları taşınmaz bölümleri içerisinde kalan davacılara ait kısmın belirlenerek mevcut tesbitin iptaliyle hak sahipleri adına tapuya tescillerine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılara, yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlar ve cevapta vermemişlerdir.
Mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan birinci yapının değerinin 11.970 TL, diğerinin ise 28.010 TL, zeminin değerinin ise 6.261 TL olduğu bu nedenle görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi değil Asliye Hukuk Mahkemesi olması gerektiği gerekçe gösterilmek suretiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Keşap Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak ve kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14.maddesi gereğince açılan kısmen tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Görev kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde tutulur. Bir kısım davacılar vekili ile davacı ...Kap dava dilekçelerinde sadece zemine ilişkin olarak ve zeminin davacılara ait bir kısmının kadastro tesbiti sırasında davalıların yeri içerisinde gösterildiğini belirterek kısmen iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.
Paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı bulunan 119 ada 3 sayılı parsel üzerinde yer alan bina ve eklentileriyle yani muhtesatla ilgili olarak herhangi bir dava ve istekleri bulunmamaktadır. Dava dilekçesi, temyiz dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, taşınmaz paylı mülkiyet şeklinde taraflar adına tapuda kayıtlı olmakla birlikte eylemli olarak yaptıkları paylaşma sonucu herkesin kendi yerini kullandığı anlaşılmaktadır.
Bu nedenle de davacılar dava konusu yerin keşfen tesbiti ve bu tesbit sonucu çıkacak miktarın iptali ile davacıların payına katılmak suretiyle adlarına tapuya kayıt ve tescilini istemişlerdir. Bu husus yapılırken tarafların tapudaki pay oranları ile fiili kullanım durumlarının hiç şüphesiz gözönünde tutulması ve teknik bilirkişiden bu konuda rapor alınması gerekir.
Davacılar İzzet Kap ve ... vekili ile davacı ...’ın birlikte sundukları 8.10.2009 günlü dilekçelerinde açıkça isteklerinin 35.40 m2’lik yerle ilgili olduğunu ve teknik bilirkişilerin krokisinde 3A ile belirlenen ( A’nın içinde 3A) yerin uyuşmazlık konusu teşkil ettiğini bildirmişlerdir. Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde de aynı konuya değinmektedir.
O halde uyuşmazlık konusu olan taşınmaz A’nın içinde yer alan ve 3/A ile gösterilen 35.40 m2’lik yer olduğuna ve muhdesat uyuşmazlık konusu olmadığına göre 35.40 m2’nin dava tarihindeki değeri esas alınarak görevli mahkemenin belirlenmesi gerekirken davacıların payları dahi gözönünde tutulmaksızın 19 ada 3 sayılı parselin zemin açısından tamamı ve parsel üzerinde bulunan muhdesatın değerlerinin toplamı esas alınarak Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu yönünde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Uyuşmazlık konusu 35.40 m2 yer bakımından görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu açıktır. Bu bakımdan mahkemece verilen görevsizlik kararı yerinde değildir.
Davacılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.